Aan het einde van een woord of lettergreep mogen geen dubbele letters staan, dus ook niet aan het eind van de stam.
Voorbeeld: kappen.  Alleen -en eraf, dan zouden we kapp krijgen
We schrijven geen dubbele letters aan het eind, daarom een p eraf: kap

Waar komt die dubbele letter vandaan?
Het werkwoord kappen heeft een korte klinker, namelijk de klinker a, zoals in kap.
Die dubbele p achter de a in het hele werkwoord, anders gezegd de dubbele medeklinker p achter de korte klinker a, schrijven we om in het hele werkwoord die a-klank kort te houden. Als we geen dubbele p zouden schrijven, dan zou het hele werkwoord zijn: ka-pen. En dat is een ander werkwoord met een andere uitspraak.

Hetzelfde gebeurt bij woorden met de korte klinkers e, o, u, i
Voorbeelden: red-den, klop-pen, bluf-fen, slis-sen.
Om de klinker kort te houden, verdubbelen we in het hele werkwoord de letter achter de klinker.
In de stam van deze werkwoorden schrijven we de oorspronkelijke enkele letter, dus: red, klop, bluf, slis.